با مطالعه و تأمل در مجموعه ي رديف موسيقي دستگاهي ايران كه بعنوان الگوي موسيقايي و دستور زبان نوازندگي در نزد پيشينيان مد نظر بوده وهست جاي خالي موسيقي كودك و ادبيات موسيقايي كودكانه در آنرا به خوبي مي توان احساس نمود . كودك بعنوان سرمايه ي انساني و فرهنگ ساز آينده ي هر جامعه اي نه تنها در موسيقي رسمي ايران كه در نزد ادبيات وساير هنرهاي ايراني نيز فراموش شده است . ساختار رسمي و بافت جدي هنر و ادبيات ايران زمين جايي براي حضور آزادانه و عاري از تكلف و به دورازبرخي آداب دست و پا گير رسمي و همچنين ابراز وجود كودكانه و شادمانه ي او نداشته است . هرچند رگه هايي در لابه لاي اين مجموعه ها ودر برخي موارد در مورد كودكان يافت مي شود اما جاي گونه ي ويژه اي بنام كودكان كه جولانگاه و عرصه ي ظهور و بروز آنان باشد خالي است . البته در هنر وادبيات به اصطلاح غير رسمي مانند : اتل و متل ها فرصتي براي ابراز وجود و جلوه گري آنان ديده مي شود كه در بخش ادبيات غير مكتوب و شفاهي مي گنجند . مجموعه ي موسيقي كلاسيك يا رسمي ما همچون شعر ـ ادبيات ـ معماري ـ نگارگري ـ فرش ـ خوشنويسي ـ سفال وديگر هنرهاي ايراني از جلوه ها وبروز انگاره هاي كودكانه عاري بوده كه اين خود معلول شرايط تاريخي _اجتماعي مااست . در بخش موسيقي اين كاستي مي تواند معلول دو عامل باشد . يكي نهادينه نشدن موسيقي در كشورمان تا پيش از اين است كه مي توان اين عقب افتادگي را در رشد موسيقي در ساير ملل مشاهده نمود كه جايگاهي همسطح پزشكي و روانپزشكي و موسيقي درماني و در عرض علوم معاصر يافته اند . عامل ديگر را مي توان معلول نا بساماني نظام آموزشي وعدم وجود سيستم هاي مناسب و متناسب با سنين مختلف در موسيقي ايراني دانست . عدم اقبال و استقبال قشر جوان دلالت بر ضعف روش هاي آموزشي حاكم بر موسيقي ايران و ناتواني ارتباط امروزين آن با اقشار مختلف جامعه دارد كه اكثر جمعيت آنرا كودك ـ نوجوان و جوان تشكيل داده است .
مربياني كه با الگوي واحد آموزشي رديف موسيقي دستگاهي ( سنتي ) به امر تدريس موسيقي مشغولند مي بايست با لحاظ نمودن شرايط سني و سطح ادراك فردي هنرجويان و مختصات زباني و فرهنگي آنان به انتقال هر چه بهتر اين هنر كهن بپردازند . لازمه ي بهبود وضعيت موجود موسيقي ايران بازنگري در شيوه ها و مواد درسي و ادبيات موسيقي ايراني است كه ناظر بر توجه بيشتر به كودكان و جوانان اين مرزو بوم خواهد بود . هر چند امروزه با گرايش عده اي به موسيقي كودك و ضرورت توجه همه جانبه به رفتار و كنش او در جامعه تلاش هايي شده ومراكزي با برگزاري كلاس هاي موسيقي كودك به اين گونه ي موسيقايي گرويده شده اند وبرخي از اين گرايش و نيازمندي فرهنگي جامعه به مطامعي رسيده اند اما بايد به اين نكته توجه داشت كه روش هاي جاري آموزش موسيقي كودك كه به روش اُرف orf معروف گرديده در صورتي مثمر ثمر واقع خواهد شد كه متخصصانه و بر پايه و مايه ي ايراني و ناظر بر فرهنگ موسيقايي و مختصات فرهنگي و زبان مادري ما باشد . شايسته است كه ما با داشتن پيشينه ي كهن موسيقي و هنرمان به فكر روشي مبتني بر فرهنگ و ادبيات خودمان باشيم كه بر بستر روان شناختي اصالت ها و سنتها يمان استوار باشد . در اين راه مي بايست با نظارت دستگاه هاي ذيربط و نهادهاي مسئول ومراكزتخصصي به كودك نه بعنوان منبع در آمد بظاهر هنري! بلكه با نگاهي از سردقت و حساسيتي ويژه نگريسته وبا مطالعه ، موسيقي را با شادي و ترنم در سامانه اي علمي به آنان آموزش دهيم تادرآينده شاهدرشدفرهنگ موسيقايي وتولدنسلي فرهيخته درحوزه موسيقي ايران زمين باشيم .